Een Rhodesian Ridgeback was al jaren een wens van Richard. Zo’n 20 jaar geleden contact proberen te krijgen met fokkers, maar daar kwam totaal geen reactie van. Ook de (Mechelse) herder was een ras wat ons aansprak en zo hebben we een aantal jaren herders gehad. Nadat medio 2018 onze laatste herder kwam te overlijden was er tijdelijk geen hond.

Het gemis van een hond in huis was, wat Jacqueline betreft, te groot. Geen loopje meer met de hond, geen gedonderjaag meer in de tuin.

We keken rond om ons in verschillende rassen te verdiepen. Gaan we voor een middelgrote hond? Ja, dat zou wel een goed idee zijn. Voor Richard was er telkens ‘iets’ waardoor we bleven zoeken naar een voor ons geschikte hond.

Jacqueline kwam een nestje Rhodesian Ridgebacks tegen. Liet de foto’s en informatie aan Richard zien en zo ging onze grote wens in vervulling. Onderweg in de auto, om de pups te bewonderen, bespraken we of het een reu of een teefje zou gaan worden. De keuze was snel gemaakt; een teefje. Ook een grote wens was om met een eigen hond een keer een nestje te hebben.